G-G2BKT0YP87

Blinde optimist Wiel deelt zijn inspirerende verhaal

Kijk hier de video (of lees verder voor de blog)

#blog Hjalmar van der Drift


Kijken of er een trein aankomt op een station is voor de meeste mensen een routinebeweging, links, rechts, links kijken en controleren of het veilig is om te gaan. Maar deze dag was anders: "Ik zag niets aankomen. Dat was het moment waarop ik besefte dat ik alles met geluid moest doen!"


Dit is het inspirerende verhaal van Wiel Vos, een man die zijn gezichtsvermogen verloor, maar er toch in slaagde alles te doen wat hij wilde doen.



Al op jonge leeftijd slechtziend

Toen Wiel werd geboren, had hij nog geen problemen met zijn gezichtsvermogen. Op de prille leeftijd van 4 jaar begonnen de eerste problemen zich te manifesteren. Hij ging met zijn vader naar de boerderij, waar hij al ontelbare keren was geweest. De boerderij was omringd door hekken waar Wiel altijd onderdoor klom. Maar deze keer was het donker en miste hij het hek volledig. Dit leek niet zo erg, maar een half uur later liep hij op weg naar huis opnieuw tegen hetzelfde hek aan. Dit was reden genoeg voor zijn ouders om met hem naar de oogarts te gaan. Die kwam tot de conclusie dat Wiel nachtblindheid had.


Dit bracht meer problemen met zich mee dan hij in eerste instantie had verwacht. Het leidde ertoe dat hij een paar keer van school moest veranderen, en gewone taken in huis moest aanpassen om ze voor hem toch toegankelijk te maken. Uiteindelijk kwam hij terecht op een school voor visueel gehandicapten. Hier bloeide hij op en haalde uiteindelijk zijn Havo. Hij ontmoette er mensen die net als hij waren en met wie hij zich kon identificeren. Wiel had echter grotere dromen: fysiotherapeut worden. Hij had alle capaciteiten om dit te worden, maar helaas mocht hij zijn levensdroom niet vervullen. De problemen met zijn ogen waren te ernstig om toegelaten te worden tot de studie fysiotherapie.



Een baan vinden

Omdat zijn droom om fysiotherapie te gaan doen in duigen viel, besloot hij te solliciteren bij DSM. De gesprekken waren positief en alles leek in kannen en kruiken voor Wiel om zijn carrière bij DSM te beginnen. Het enige wat hem nog in de weg stond was het medisch team. Maar, je raadt het al: hij werd opnieuw geweigerd. In geval van nood zou iemand met een visuele handicap een te groot risico vormen. Dit was de zoveelste klap in het gezicht van Wiel, eens te meer stond zijn gezichtsvermogen zijn levensdromen in de weg. Noodgedwongen koos Wiel voor een carrière in de administratieve sector.



Het moment van verandering

In deze periode ging Wiel's gezichtsvermogen elk jaar achteruit, maar hij kon tenminste nog zien. Dit veranderde abrupt in september '90. Wiel was bezig met zijn administratieve werkzaamheden toen zijn computer grijs werd. Hij vroeg een paar collega's om er even naar te kijken, maar toen de collega kwam opdagen, vertelde hij Wiel dat het scherm prima werkte. Toen keek Wiel op naar het plafond en kwam tot het besef dat het niet de computer, maar hij was die een technisch probleem had. In één ogenblik werd zijn leven op zijn kop gezet, want hij werd volledig blind.


Dezelfde dag nog ging hij naar het ziekenhuis, waar hij een spoedafspraak maakte. Na enig onderzoek stelde de dokter vast dat Wiel aan een bloeding in beide ogen had geleden.


Toch op vakantie

Deze abrupte blindheid zou de wereld van de meeste mensen op zijn kop zetten, maar niet voor Wiel, hij had wel wat anders aan zijn hoofd: zijn vakantie naar Curaçao van volgende week! Hij was van plan om daar een vrouw te ontmoeten waar hij al jaren mee in contact was.


Hij vroeg de dokter of het goed was om de week daarop op vakantie te gaan. De dokter aarzelde maar gaf toch groen licht. Pas later realiseerde de dokter zich dat de bestemming Curaçao was in plaats van iets dichtbij zoals Zeeland. Wiel antwoordde terloops: "Nou, ze hebben één ding gemeen, ze liggen allebei aan het water!


De meeste mensen zouden maanden of zelfs jaren nodig hebben om hun leven een nieuwe vorm te geven na zo'n tragische gebeurtenis. Wiel niet. Hij zat de volgende week al in het vliegtuig naar Curaçao. De vrouw die hij zou ontmoeten wist van Wiel's visuele handicap, maar was niet op de hoogte van het feit dat hij een week voordat hij haar ontmoette volledig blind was geworden. Toen hij op het vliegveld aankwam ontmoette hij haar en zij was een beetje verbaasd te zien dat Wiel volledig blind was. Ze vroeg ernaar en Wiel verklaarde dat hij blind was geworden en dat er een grote kans was dat hij nooit meer zou kunnen zien. Hierop volgde een reactie die Wiel nooit had verwacht: ''dan kan ik de rest van je leven je ogen zijn''. Dit was een enorme opluchting voor Wiel. Hij heeft een geweldige tijd gehad op Curaçao en liet zijn visuele belemmeringen zijn vakantie niet in de weg staan. Wiel werd verliefd op Curaçao maar ook op die vrouw. Uiteindelijk zijn ze vanaf dat moment samen en jaren later zelfs getrouwd. Hij zegt dat deze vakantie de beste beslissing was die hij ooit heeft genomen, zelfs nadat iedereen hem had gezegd niet te gaan!


Altijd positief blijven

Teruggekeerd van vakantie begon de ellende opnieuw. Wiel onderging operatie na operatie in de hoop zijn gezichtsvermogen te behouden, maar zonder resultaat. Zelfs de artsen vroegen Wiel waarom hij dit volhield zonder enig uitzicht op resultaat. Wiel's antwoord was dat als hij in de toekomst volledig blind zou worden, hij in ieder geval alles had geprobeerd om dit te voorkomen. Na een paar jaar was ook de laatste mogelijke operatie zonder resultaat. Hij had alles gedaan wat in zijn vermogen lag, maar het mocht niet baten.


Zoals het Wiel betaamt, deert hem dat niet. De volgende dag zat hij in de klas braille te leren en zijn leven te herstructureren. Het revalidatiejaar was zwaar, lange dagen van hard werken. Wiel werkte keihard en beheerste het brailleschrift tot in de puntjes! Hij viel op, dus de aanbiedingen voor banen vlogen binnen. Wiel koos uiteindelijk voor een carrière bij de gemeente. Hier liet hij jarenlang zien wat hij waard was. Hij werd een niet te missen stuk voor het team en werd gezien als een groot talent. Wiel heeft er uiteindelijk jaren gewerkt, zelfs met alle moeilijkheden die op Wiel's pad kwamen wist hij toch te floreren in zijn functie. Als dank voor zijn grote verdiensten mocht Wiel op 60-jarige leeftijd met pensioen en genieten van zijn pensioen.


Wees als Wiel

Wiel is de perfecte gelijkenis van waar we bij Hable voor staan. Dapper, moedig en altijd in controle over het leven! Ondanks alles wat er op zijn pad kwam heeft Wiel toch een succesvolle carrière weten te bereiken en heeft hij zich door niets laten weerhouden van wat hij wilde bereiken, zelfs als dit tegen het advies van anderen ingaat.


Link naar de video waarin Wiel zijn verhaal vertelt


29 views

Related posts

  • Facebook
  • Twitter
  • White LinkedIn Icon

KVK: 78194393

BTW: NL861297714B01

Copyright © 2020 Hable One B.V. All rights reserved.